Przyprawa z Meksyku
W XVI wieku poznano jeszcze jedną, pochodzącą z Meksyku, przyprawę, którą Indianie znali od dawna i która miała później odegrać w Europie ważną rolę. Franciszek Fernandez nazwał ją Piper tabasci od meksykańskiej prowincji Tabasco, gdzie zetknął się z nią po raz pierwszy. W XVII wieku zaczęto ją powszechnie stosować w Europie pod nazwą "nowe ziele" bądź "ziele angielskie", ponieważ ceniona była szczególnie w Anglii. Również w XVI wieku pojawił się w Europie Środkowej szczypiorek, używany już wcześniej w kuchni greckiej i rzymskiej. Jednocześnie zaczęto stosować w kuchni europejskiej tatarak, znany od dawna, lecz prawie nieużywany. W XVI i XVII wieku rozpowszechniła się w Europie wanilia, sprowadzona przez Hiszpanów z Meksyku, a w pierwszej połowie XVI w. Hernan Cortes przywiózł z Ameryki nasiona kakaowca. Z tego mniej więcej okresu pochodzą pierwsze wiadomości o uprawie pieczarek we Francji. Wraz z rozwojem handlu i transportu w XVIII wieku ceny przypraw znacznie spadły i przestano je przesadnie cenić. Natomiast w miarę postępów nauk przyrodniczych odkrywano wiele nowych odżywczych i leczniczych właściwości roślin przyprawowych, które stały się dostępne we wszystkich kuchniach świata bez względu na miejsce swego pochodzenia.