Drakonskie zarzadzenia
Pomimo drakońskich zarządzeń i posunięć, zmierzających do utrzymania monopolu na przyprawy, uprawa roślin przyprawowych rozprzestrzeniła się również w innych krajach o podobnym klimacie, gdzie osiągano nawet wyższe plony. Na przykład w roku 1770 udała się Francuzom uprawa goździkowców na wyspach Mauritius i Reunion, skąd przeniesiono ją na inne wyspy, zwłaszcza zaś na Zanzibar. Wkrótce światowe zapasy goździków znacznie wzrosły dzięki zbiorom-z nowych terenów uprawowych. Podobnie działo się z imbirem, który z Indii został przeniesiony na Jamajkę, zajmującą obecnie pierwsze miejsce w światowym handlu tą przyprawą. Nie ograniczajmy jednak naszego zainteresowania do przypraw egzotycznych. W strefie umiarkowanej rośnie wiele roślin przyprawowych, które aromatem, przyjemnym smakiem i zawartością cennych składników nie ustępują gatunkom egzotycznym, a nawet często przewyższają je korzystnym wpływem na organizm i lepiej odpowiadają potrzebom ludzi żyjących w strefie umiarkowanej. Wiele roślin przyprawowych strefy umiarkowanej pochodzi z obszaru śródziemnomorskiego i wybrzeża Morza Czarnego. W skład makii (śródziemnomorskie wiecznie zielone, twardolistne zarośla) wchodzą, między innymi, następujące rośliny przyprawowe: cząber, kozieradka, hyzop, lawenda, mięta pieprzowa, palczatka cytrynowa, rozmaryn i szałwia. Niektóre rośliny przyprawowe z rodziny baldaszkowatych, jak pietruszka, kolendra i koper włoski (fenku), pochodzą również z tego regionu i już w wiekach średnich, od IX do XII w., rozprzestrzeniły się w Europie.